کد خبر: 12457تاریخ انتشار : ۲۰:۳۲:۴۱ - پنج شنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۸

کمال علیپور: در مجلس نهم اجازه ندادیم برای طرح انتقال آب دریای خزر بودجه‌ای اختصاص یابد

اختصاصی مازنی خبر / گروه اجتماعی: نماینده سابق مردم قائم شهر، سوادکوه، جویبار، سیمرغ و سوادکوه شمالی در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با مازنی خبر و در رابطه با انتقال آب دریای خزر به استان سمنان گفت: هر پروژه ای که در کشور اجرا می شود، اهداف خاص و تعیین شده ای دارد که […]

اختصاصی مازنی خبر / گروه اجتماعی: نماینده سابق مردم قائم شهر، سوادکوه، جویبار، سیمرغ و سوادکوه شمالی در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با مازنی خبر و در رابطه با انتقال آب دریای خزر به استان سمنان گفت: هر پروژه ای که در کشور اجرا می شود، اهداف خاص و تعیین شده ای دارد که برای رسیدن به این اهداف ، داشتن مطالعات کارشناسی و زیست محیطی ، امری الزامی و اجتناب ناپذیر است.

سازمان محیط زیست کشور مشکلات انتقال آب خزر به سمنان را نمی بیند

کمال علیپور انتقال آب دریای خزر به فلات کویری سمنان را فاقد هر گونه مطالعه دقیق کارشناسی و زیست محیطی دانست و افزود: تجربه نشان می دهد که سازمان حفاظت از محیط زیست کشور برای اجرای پروژه های کوچکی از قبیل کارخانه کک سازی سوادکوه ، مخالفت های شدیدی از خود نشان می دهد اما چگونه است که برای اجرای پروژه عظیمی چون انتقال آب دریای خزر از شمال به استانهای کویری کشور اینچنین همراه شده و اشکالالت زیست محیطی آن را نمی بیند!؟

این طرح علاوه بر مشکلات زیست محیطی از توجیه اقتصادی مناسبی نیز برخوردار نیست و هیچ تاثیر مثبت و کارآمدی بر حوزه عمران و اقتصاد منطقه نیز ندارد

این فعال سیاسی ، تاریخچه شکل گیری طرح انتقال آب دریای خزر را به اواخر دولت سید محمد خاتمی نسبت داد و اظهار داشت: این طرح در زمان معاونت آقای عارف مصوب و در دولت نهم و ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد ابلاغ گردید اما در دوره پیشین مجلس ما نگذاشتیم این طرح شکل بگیرد و بودجه ای به آن اختصاص یابد.

کمال علیپور افزود: دولت قبلی برای اجرای این پروژه اقدامات اولیه ای انجام داد اما با مخالفت شدید فعالین محیط زیستی ، نمایندگان و مدیران دستگاههای اجرایی قرار گرفت.

شکل گیری یکی دیگر از فجایع زیست محیطی در کشور

وی در ادامه یادآور شد: متاسفانه در کشور ما اتفاقاتی که منجر به فجایع زیست محیطی شده است کم نداریم. مثل فاجعه دریاچه ی ارومیه ، خلیج گرگان و دریای خزر که اگر فعالین محیط زیستی به داد آن نرسند فاجعه عظیم تری در این اکوسیستم بزرگ و شبه جزیره ی میانکاله روی خواهد داد!

علیپور افزود: ۱۵۰ کیلومتر لوله گذاری که از دریای مازندران آغاز و از آنجا به استان سمنان ختم می شود از دل جنگلهای هیرکانی می گذرد. لوله هایی که قطرشان تا ۲ متر برآورد شده است!

نماینده سابق مردم در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: ما در سالهای گذشته بیش از ۲ میلیون هکتار جنگل را به دلیل عدم نظارت دستگاههای اجرایی از دست داده ایم و حال کمر به قتل اکوسیستم دریایی بسته شده است. بگذریم از اینکه نمک زدایی بیش از ۲۰۰ میلیون متر مکعب آب دریا در سال ، برای آبزیانی که در این دریا ساکن هستند فاجعه آمیز بوده و منجر به از بین رفتن گونه های مختلف گیاهی و آبزیان این دریاچه خواهد شد.

کمال علیپور کاهش عمق دریا را تحت تاثیر عوامل جوی و زیست محیطی بسیار نگران کننده دانست و افزود: انتقال آب دریای خزر علاوه بر آسیب جدی به اکوسیستم آن ، خسارات جبران ناپذیری به صنعت ماهیگیری و گردشگری منطقه نیز وارد خواهد آورد که با اجرای هیچ طرح اشتغالزایی جبران نمی شود.

دولت بودجه ای برای اجرای این طرح ندارد

وی خاطر نشان کرد: هزینه اجرای فاز اول این پروژه بر اساس دلار سه هزار تومانی که در سال ۱۳۸۲ برآورد شده بود ، دو میلیارد دلار معادل ۶ هزار میلیارد تومان پیش بینی شد اما امروز با توجه به افزایش نرخ ارز و بالارفتن قیمت دلار ، افزایش این رقم بسیار سرسام آور خواهد بود که با توجه به کاهش فروش نفت و کمبود بودجه های دولتی ، فشار سنگین و مضاعفی به کشور وارد خواهد شد.

منتخب سابق مردم در مجلس تصریح کرد: استقرار صنایع آب‌بر در استانهای کویری کشور از ابتدا غلط و نادرست بوده است. در شرایطی که اعتبار کلیه طرحهای عمرانی کشور به ۲۰ هزار میلیارد تومان هم نمی رسد چگونه می توان چنین طرحی را پیشنهاد یا اجرا کرد؟!

نماینده سابق مردم قائم شهر ، سوادکوه و جویبار در مجلس شورای اسلامی در خصوص عملکرد دولت در حوزه محیط زیست تصریح کرد: به اعتقاد من مسئله ای به نام حفاظت از محیط زیست در دولت وجود خارجی ندارد و سازمان حفاظت از محیط زیست کشور باید به سازمان “محیط ایست” تغییر نام پیدا کند! زیرا بسیاری از پروژه هایی که می توانست موجب رونق اقتصادی و صنعتی در کشور ما باشد ، توسط کارشناسان ناآگاه و غیر مسوول محیط زیست تعطیل شدند.

خروج صنایع از محدوده شهرها ، شگردی برای عقب نگه داشتن صنعت مازندران

علیپور در گفتگو با مازنی‌خبر ادامه داد: در زمان مدیریت خانم ابتکار ، سازمانهای محیط زیستی به شدت با اجرای طرحهای عمرانی و صنعتی مخالفت نموده و آنها را به بهانه آلودگی های زیست محیطی به تعطیلی کشاندند. حال باید پرسید: اگر صنایع ما باید از شهرها خارج شوند ، محدوده شهرها را چه کسی تعیین می کند؟ در استانهای شمالی که همه شهرها به هم چسبیده اند و مرز میان طبیعت و محل زندگی مردم مشخص نیست ، گستره شرکتهای صنعتی تا کجا می تواند ادامه یابد؟ به همین دلیل استقرار صنایع در مازندران و انتقال آن به خارج از شهرها با مشکل جدی مواجه شد. بدون آنکه هیچ مطالعه کارشناسی پشتوانه این موضوع باشد.

وی افزود: تعطیلی کارخانه های کک ساری ، نساجی ، پتروشیمی و … در مازندران ، نتیجه چنین تصمیمات عجولانه و غیر کارشناسانه ای بود که به جای پیش بینی تصفیه خانه های تخصصی ، راه ساده تر یعنی حذف پروژه های صنعتی را در استان انتخاب کردند.