کد خبر: 4714تاریخ انتشار : 13:36:06 - جمعه 7 سپتامبر 2018

کریمی مله در همایش انجمن علوم سیاسی ایران: اکثریت هیچ‌گاه مزه پیروزی را احساس نکرده است

مازنی خبر : نشست منازعات اجتماعی و چشم اندازهای سیاسی در ایران با حضور دکتر علی کریمی مله و جمعی از اساتید دانشگاه در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.  دکتر علی کریمی مله معاون سیاسی امنیتی استانداری مازندران در دولت اصلاحات در این نشست گفت: هیچ سطحی از عالی ترین تا دانی ترین سطح […]

کریمی مله در همایش انجمن علوم سیاسی ایران: اکثریت هیچ‌گاه مزه پیروزی را احساس نکرده است

مازنی خبر : نشست منازعات اجتماعی و چشم اندازهای سیاسی در ایران با حضور دکتر علی کریمی مله و جمعی از اساتید دانشگاه در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد. 

دکتر علی کریمی مله معاون سیاسی امنیتی استانداری مازندران در دولت اصلاحات در این نشست گفت: هیچ سطحی از عالی ترین تا دانی ترین سطح از مسئولین نمی توانند مبرّا از پاسخگویی باشند. جامعه کنونی ما گنجینه ای از ناراضیان است؛ به اندازه ای که حتی برندگان هم در جامعه ما ناراضی هستند. منازعات به عنصر قدرتمند بسیج سیاسی تبدیل شدند، لذا احتمال اینکه دینامیزهای سیاسی و اجتماعی در آینده شدیدتر و فراگیرتر از آنچه امروز در آن قرار داریم، باشد بسیار زیاد است.

وی افزود: وقتی درباره منازعه و چشم اندازش حرف می زنیم، مفهومش این است که ما هنوز از مدیریت پذیری آن قطع امید نکرده‌ایم، هرچند این افق های امید بسیار کمرنگ شدند. اما هنوز می توان به روزنه های مدیریت پذیری و کنترل آن فکر کرد. نکته بعدی این است که ما وقتی وضعیت منازعه داریم، این موضوع ابطال کننده خودش است. بدین معنا که تمامی تدابیر، سیاست ها و راهبردهایی که تاکنون بکار بستیم، منتج به نتیجه نشده که ما وارد فرایند منازعه شدیم.

این پژوهشگر ایرانی در ادامه گفت: نارضایتی از زندگی به نحو فزاینده ای در حال گسترش است و با توجه به اینکه ما همبستگی بالایی میان رضایت از زندگی و پدیده هایی چون بیگانگی، اعتماد و امثالهم داریم؛ بنابراین فراگیر شدن این نارضایتی به گسترش دامنه منازعات اجتماعی کمک خواهد کرد. نظام حکمرانی ما استعداد بالایی برای تولید و بازتولید نارضایتی دارد، در نتیجه جامعه ما جامعه ای ناراضی، عصبانی و ناخشنود است که استعداد عصیانگری و طغیانگری دارد.

وی بیان کرد: این وضعیت عصیانگری ناشی از ناکامی های پیاپی ای است که از رهگذر دموکراسی نمایندگی در کشور ما به وجود آمده است. اکثریت هیچ وقت با اینکه انتخابش از دل صندوق بیرون آمده، ولی مزه پیروزی را احساس نکرده است. همچنین اقلیت نیز هیچ‌گاه معنای باخت را احساس نکرده است. بنابراین ما با یک اکثریت ناکام و اقلیتی کامیاب در جامعه مواجه هستیم. در واقع شکاف میان توزیع قدرت سیاسی و توزیع قدرت های دیگر است که منجر به بروز رفتارهای تعارض آمیز می شود.

کریمی مله اظهار کرد: فشردگی زمان و مکان باعث شده که زمان با سرعت به ضرر بقا و پایداری سیاسی و تداوم نظام اجتماعی تمدنی ایران در حال گذر باشد. حکومت، نیروهای اجتماعی و مردم فرصت چندانی برای اتخاذ تصمیم های دشوار ندارند. منازعه اجتماعی با یک رخداد به وجود نمی آید که با یک تصمیم بتوان آن را رفع و رجوع کرد. منازعه اجتماعی از سیاست های نادرست و راهبردهای غلطی بوده که طی شده و به نتیجه کنونی رسیده است.

وی بیان داشت: ما شکاف شناخت و دستاورد را داریم که سهم زیادی در شکل‌گیری منازعات اجتماعی دارد. بدین معنا که دایره شناخت شهروندان ما به سرعت رشد و عمق پیدا کرده ولی دستاوردهای آنها و بهره‌مندی هایشان از زندگی به شدت کاهش پیدا کرده، این شکاف عمیق میان شناخت و دستاورد که امکان مقایسه برخط و آنلاین را فراهم می کند، می تواند زمینه های مهمی از منازعات اجتماعی باشد.

این پژوهشگر افزود: منازعات اجتماعی در شرایط کنونی جامعه ما تنها بر مدار توزیع منابع، امکانات یا سرمایه های مادی دور نمی زند، بلکه عنصر جدیدی به نام به رسمیت شناخته شدن است که باعث شکل گیری پایه های منازعه اجتماعی می شود. ما در وضعیت کنونی با زوال یا ازاله مرجعیت های اجتماعی یا سرمایه های نمادین مواجه هستیم که سهم بسیار مهمی در مدیریت منازعات اجتماعی دارد.

وی در ادامه گفت: به هر دلیلی عمدتاً خواسته و بعضاً ناخواسته، ما مرجعیت های اجتماعی یا سرمایه های نمادین خود را حذف کردیم و در نتیجه در چنین مقطعی که به مدیریت منازعات اجتماعی نیاز داریم، دستمان از بهره‌مندی از ظرفیت های آنها کوتاه است. وقتی می گوئیم جامعه ما ناراضی، دلمرده یا افسرده است، این تنها یک ادعا نیست که از سوی برخی افراد مطرح می شود، بلکه گزاره و مستندات بین المللی نیز آن را تایید می کند. از دل آن گزاره ها چنین برمی آید که ما برای فائق آمدن بر این شرایط، حتماً نیازمند راه‌حلی سیاسی هستیم. چرا که وقتی نوع دولت ها عوض می شود، فرکانس ناکامی ها و نارضایتی ها افزایش پیدا می کند.

این پژوهشگر ادامه داد: به نظر می رسد که اگر زمینه های حقوق منازعات اجتماعی را نابه هنگام و نسنجیده مدیریت کنیم، روند تحولات جامعه را پرشدت و شتابنده خواهیم کرد. نظام سیاسی از گزینه های زیادی برای رفع منازعات اجتماعی برخوردار نیست، زیرا ظرفیت ها و منابع لازم برای اعمال راهبردهای ترغیبی ندارد. زیرا دیگر نمی تواند از طریق دادن پاداش؛ برخی چالش گران را از مدار خارج کند و راهبردهای تنبیهی نیز دیگر از کار افتاده و کارساز نیستند.

وی در ادامه گفت: معمولاً در چنین شرایطی نظام های سیاسی برای آنکه بتوانند از گردونه منازعات اجتماعی عبور کنند، تلاش می کنند با آفرینش یک تهدید خارجی، توجهات را به سمت محیط بیرونی سوق دهند. مجموعه یافته های میدانی نشان می دهد که این مسأله نیز در چندماه اخیر کارساز نبوده است. بنابراین در چنین وضعیتی همبستگی های سنتی و مکانیکی ما از کار افتاده و همبستگی های ارگانیک ما نیز چندان کارساز واقع نشده است.

کریمی مله اظهار کرد: امروز وارد فضایی شدیم که همبستگی های سایبرنتیکی شکل گرفته است که به شدت الگوها و رفتارهای منازعه ای ما را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر ما شکل گیری منازعات اجتماعی را معلول سه عنصر انگیزه، فرهنگ و ساختار بدانیم، هر سه عنصر به نحوی تصاعدی در کشور ما وجود دارد.

وی در تشریح این سه عنصر گفت: انگیزه ها وجود مسائلی نظیر نابرابری ها، تبعیض ها و محرومیت ها را در برمی گیرد و فرهنگ نیز؛ فرهنگ نامتصاعد، منازعه گرا و نابردبار در جامعه ما را شامل می شود. ساختارها را هم اگر از حیث صورت بندی نیروی انسانی نگاه کنیم، یک جمعیتی جوان، ساخت نظام سیاسی نه چندان کارآمد و فقدان یا ضعف نهادهای مدنی و شکاف های اجتماعی بعضاً متراکم، ظرفیت تولید و بازتولید منازعات اجتماعی را دارند.

این پژوهشگر گفت: چشم انداز منازعه ای موجب می شود تا ما از این به بعد کمتر ریسک و جسارت حرف زدن از توسعه را پیدا کنیم. اساساً در این شرایط، دیگر نمی توان به توسعه فکر کرد و نظام اجتماعی تمام منابع را برای بقای خود و نظام اجتماعی بکار می گیرد. اگر ما بپذیریم در چنین شرایطی قرار داریم، قبل از هر اقدامی باید بر سر ماهیت شرایطی که در آن به سر می بریم، گفت‌و گو کنیم.

وی گفت: علت اینکه ما محققین دور هم جمع شدیم و بسیاری از سیاستمداران و تصمیم گیران در میان ما نیستند، این است که آنها فهم متفاوتی نسبت به ما دارند. اگر شما امروز به سراغ یک امام جمعه بروید و درباره این مسأله از او سوال کنید، وی احتمالاً بگوید که چه کسی حرف از منازعه می زند و جامعه ما مملو از نمادها و نشانه های وفاق و همبستگی اجتماعی است. رفرنس او نیز می تواند نماگزارانی باشد که در نمازجمعه حاضر شده اند.

کریمی مله افزود: همچنین اگر به یک ژنرال بگویید که جامعه ما لغزان است و در مرزهای منازعه قرار دارد، احتمالاً به سربازانی اشاره می کند که امر بر او هستند و می گوید که نافرمانی معنایی ندارد. آنچه دیده می شود مفاهمه است و منازعه بی معناست. بنابراین ما نیاز داریم که بر سر ماهیت شرایطی که در آن به سر می بریم، گفت و گو کنیم. برای اینکه این گفت و گو شکل بگیرد، تنها نیاز نیست که از عقول بوروکراتیک، کارشناسان و فن سالاران استفاده کنیم، بلکه برای تکثیر این چشم اندازها باید از متخصصان مخالف نیز استفاده شود.

وی در پایان گفت: در اینجا ایده پرداز از کسانی که صاحب کرسی هستند، مهم تر است. از نظر نهادی نیز باید سازوکار حل منازعه تعریف شده و شکل بگیرد که از همه شناسه ها و قابلیت هایی که برای مدیریت شرایط منازعه ای لازم است، برخوردار باشد. چشم اندازهای آتی منازعات اجتماعی در صورتی امیدبخش خواهد شد و ما از آن رهایی پیدا خواهیم کرد که راهبرد کمینه سازی تهدیدهای بیرونی به بیشینه سازی قابلیت درونی تبدیل شود. ما بدون ترمیم و تحصیل روابط با محیط بیرونی نمی توانیم تنها با اتکاء به ظرفیت های درونی از این شرایط منازعه ای خارج شویم. ما باید گشودگی سیاسی حداکثری، مشارکت جویی، پل زنی و  اجماع سازی داخلی و تنش پرهیزی در محیط خارجی را به عنوان اولویت دار ترین مسائل که لازمه تداوم و بقای ما هستند، در دستور کار قرار دهیم.

https://static3.jamaran.ir/thumbnail/C631U8tEJT2r/kzxwgq-JKBXtdnsW2DbwP7TrlD6N4XU8Y9m8yC_4JgzeX92dFRcloY_7OVS-XNiPywpgzrCJSonkiG3pI_QvVJMtK7Jf75PBdWAghkMXlqdE8sjF5_j5lg,,/photo_2018-09-05_23-31-09.jpg

جماران