کد خبر: 867تاریخ انتشار : 12:15:08 - سه شنبه 29 مه 2018

عضو شورای شهر قائم‌شهر در گفتگو با «مازنی خبر»: قائم‌شهر شهر ظرفیت هاست

اختصاصی مازنی خبر : عضو شورای اسلامی شهر قائمشهر در گفتگو با ما از نقش اصناف در توسعه شهری سخن گفت. گفتگوی خواندنی «مازنی خبر» با «غلامرضا میرزائی» بیش از 2 ساعت به طول انجامید. میرزائی که نماینده اصناف در شورای شهر قائم شهر محسوب می شود در این گفتگو همچنین پرده از واقعیت های […]

اختصاصی مازنی خبر : عضو شورای اسلامی شهر قائمشهر در گفتگو با ما از نقش اصناف در توسعه شهری سخن گفت. گفتگوی خواندنی «مازنی خبر» با «غلامرضا میرزائی» بیش از 2 ساعت به طول انجامید. میرزائی که نماینده اصناف در شورای شهر قائم شهر محسوب می شود در این گفتگو همچنین پرده از واقعیت های کارخانه نساجی شماره یک برداشت . بیان ظرفیت های موجود در شهرستان قائم شهر بخش دیگری از گفتگوی ما با غلامرضا میرزائی بود. ماحصل صحبت های این عضو فعال شورای اسلامی شهر قائم شهر با «مازنی خبر» را در زیر بخوانید:

http://mazaninews.ir/wp-content/uploads/IMG_6068.jpg

*** تشکر میکنم از اینکه این زمان را در اختیارم قرار دادید زیرا نیاز هست که ما یکسری مسائل در مورد اصناف و چالش های پیش روی آن و همچنین ظرفیت ها و واقعیت های موجود در شهر قائم شهر را بررسی کنیم.

*** من 20 سال در اصناف قائمشهر هستم، رئیس اتحادیه و نایب رئیس اتاق اصناف بودم‌. مسئول آموزش اصناف و مسئول بسیج اصناف هستم. بخاطر همین لمس کردم چه اتفاقاتی در این حوزه در حال رخ دادن هست. درمورد اقتصاد و بازرگانی بیاییم اقتصاد را بررسی میکنیم. در این 20سال گذشته چه اتفاقی افتاد؟ درسال 82 که وارد اصناف شدم 3500 واحد صنفی دارای پروانه کسب در شهرستان قائمشهر داشتیم. امروز رسیدیم به 20000واحد صنفی دارای پروانه کسب. چرا؟ بخاطر اینکه کارخا نه های البرز مرکزی، شرکت نفت، دخانیات، کارخانه حریر تعطیل و مرکزیت بانکها همه از این شهر رفتند و مردم جایی برای اشتغال زایی نداشتند . یک خانواده راه نجات خود را در این میبیند که بیاید یا با دستفروشی یا در تاکسی تلفنی یا در شکل خیلی شکیل و بهتر مغازه ای را اجاره کند و یک کسب و کاری را دایر کند. ما در شهرستان 300هزار نفر جمعیت داریم اگر به 20هزار واحد صنفی تقسیم کنیم هر 15 نفر یک مغازه برایش به وجود آمده که اگر در استاندارد جهانی نگاه کنیم میبینیم که استاندارد آن 300 نفر یا 400 نفر است ولی در کشور به 50 نفر میرسد که در این شهر به 15 نفر رسیده و امروز ما به نقطه ای رسیدیم در کمیسیون نظارت که هر ماه 300نفر مراجعه می کنند و پروانه کسب میگیرند و از آن طرف به دلیل عدم کسب و کار مناسب بسیاری هم پروانه خود را باطل می کنند چون دیگر نمی توانند. این یعنی تقاضاهای مردم بیشتر از این ، پاسخگوی هزینه های یک واحد صنفی نیست پس اجباراً تعطیل میکنند.

*** درخصوص نقش اصناف در اقتصاد مقاومتی و حمایت از کالای ایرانی که امسال مقام معظم رهبری فرمودند باید چند نکته را لحاظ کنیم. اول اینکه ما در کشور اگر بخواهیم به این سمت برویم باید ظرفیت اصناف و ایرادهای آن را در نظر بگیریم. بدانیم درگیر چه مسائلی است که اصناف نمیتواند نقش خود را در این عرصه نشان بدهد. ما شبکه توزیع کالا درکشور نداریم. در همه کشورها مامورین و کسانی که نظارت میکنند به قسمت انتهای کار نظارت میکنند مثلا می گویند دستمال کاغذی باید 1000تومان بفروش برسد. اینکه چقدر میخرند را فروشنده بایدخود را تطبیق بدهد. در حالی که ما چون شبکه توزیع کالا نداریم تمام مامورین نظارتی ما به فاکتور نگاه میکنند. الان یک خودکار را در 150 کتاب فروشی در شهرهای مختلف در نظر بگیرید به طرق زیادی آن را خریدارند . درازمدت ، اقساطی، چکی ، نقدی، پیش خرید یا ویزیتور آورده یا ازشرکت خریدند. دولت میگوید 20درصد سود بگیرید و بفروشید اینها دارند کار درست را انجام میدهند ولی قیمتها متفاوت است. هر مغازه یک قیمت می فروشد چون نحوه خریدش متفاوت است. آن مغازه داری که نقد و ارزان تر می خرد ارزان تر می فروشد. در صورتیکه قیمت باید در تمام شهرها یکسان باشد. اگر این اتفاق بیفتد من میتوانم دلخوش باشم که نظارت صورت میگیرد وگرنه نظارت ها میتواند سلیقه ای باشد.

*** در بدنه دولت الان نظرات مختلفی درخصوص تصمیم گیری در حوزه ی اقتصاد و بازار در حال بوجود آمدن است. عده ای عقیده دارند واحدهای سنتی باید وجود داشته باشند و باید ساماندهی شوند. بر همین اساس برنامه ای تدوین کردند. باید اماکن، اتاق اصناف، صنعت معدن و تجارت همه دست به دست همدیگر بدهند. اخطار بدهند و اخطار ها را حتما در سایت بگذارند که ما نظارت کنیم و درنهایت منجر بشود به پروانه کسب. برای همه ی اینها قوانین مخصوصی گذاشتند بطور مثال واحد های صنفی برحسب دستور وزارت باید صندوق مکانیزه فروش داشته باشد . شما ببینید در جاده نظامی قائم شهر یک فرد با چند میلیون تومان خواروبار فروشی زده اما باید سه میلیون تومان بدهد دستگاه صندوق مکانیزه فروش تهیه کند تا بتواند از معافیت مالیاتی استفاده کند. عملا همچین چیزی امکان پذیر نیست. عده ای دیگری هم در بدنه دولت هستند که عقیده دارند این اشتباه است و دنبال تعطیلی مغازه های سنتی و ایجاد هایپر مارکت ها هستند.

*** در بدنه دولت صداهای مختلفی هست که موجش به شهرهایی مثل قائمشهر رسیده و اینگونه اتفاقات در حال رخ دادن است. ما به دولت میگوییم شما پیش بینی سیل و طوفان و زلزله را برای مردم انجام میدهید چون وظیفه شماست. ولی آیا مغازه ای که بسته میشود و نان عده ای قطع میشود خسارتش کمتر از سیل و زلزله است؟ آیا شما نباید پیش از اقدام آموزش و اطلاع رسانی انجام دهید؟ مردم آموزش ندیده اند. ما با اینکار به آنها خسارت وارد میکنیم.

http://ghaemshahr.ir/images/00janba/60/photo_2017-09-25_08-51-39.jpg

»»»»» نگاه خوب مقام معظم رهبری را در حد بنرو شعار نبینیم / امروز با توجه به داشته های موجود در بدنه اصناف این ظرفیت وجود دارد که متولی نظارت بازار باشد

*** اصناف ظرفیت و جایگاه را ندارد که بتواند در سطح کلان حرفی بزند. ما در چارت سازمانی زیرمجموعه صنعت ، معدن و تجارت هستیم. حالا بنظر شما آرایشگاه بانوان مربوط به صنعت هست یا معدن یا تجارت؟ مشکلاتی که در این بدنه هست و در بازار در حال بوجود آمدن است کسی صدای ما را نمیشنود. سیستم آنها اداری و سیستم ما بازاری هست. یک عده هم در بدنه دولت جدیداً فضاهای اینترنتی و … راه انداختند. این نظرات و راهکارهای چندگانه باعث میشود که کسی به نتیجه نرسد و ضرر آن را اصناف و بازار می دهد و در نهایت اصناف نمیتواند بدرستی نقش خود را در توسعه ایفا کند. در 2یا 3 مرتبه ای که قانون نظام صنفی تغییر کرده هنوز ما 92 ماده و 122 تبصره در کل اصناف داریم که این پاسخگوی نیاز مجموعه در یک اتحادیه و در یک شهرستان نیست. البته از همین قوانین هم تفسیرهای مختلفی انجام می شود.

*** نگاه خوب مقام معظم رهبری را در حد بنرو شعار نبینیم. نامی که برای امسال گذاشته شد بسیار کلیدی است. چندسال مرحله به مرحله پیش آمدیم . حمایت از اقتصاد مقاومتی، حمایت از تولید، حمایت از اقتصاد. همه این اطلاعات رسیده به مقام معظم رهبری که همه این کارها انجام شده است و کالا تولید شده. حالا این کالا باید توسط افرادی به مصرف کننده معرفی بشود. این افراد چه کسانی می توانند باشند؟ بدنه بازار. بازار باید بین کالای ایرانی و خارجی موجود از کالای ایرانی حمایت کند. کالای ایرانی را به مردم بدهد و خریدار را مطمئن سازد تا خدمات پس از فروش که دغدغه خریدار هست انجام میگیرد. البته من به عنوان شهروند حق دارم جنس باکیفیت بخرم . بهبود کیفیت را نمیتوانیم نادیده بگیریم.

*** الان فروشنده هم میترسد کالایی را به شما بفروشد که خدمات پس از فروش نداشته باشد. اگر نظارت های دقیق باشد و تولیدکننده به خوبی از تولیداتش پشتیبانی کند آنوقت فروشنده هم نگرانی ندارد . امروز با توجه به داشته های موجود در بدنه اصناف این ظرفیت وجود دارد که متولی نظارت بازار باشد.

http://ghaemshahr.ir/images/00janba/60/photo_2017-09-25_08-51-12.jpg

 

»»»»» باغ های مرکبات در قائم شهر می تواند یک ظرفیت خوب برای توسعه باشد / حضور تیم فوتبال نساجی در لیگ برتر میتواند شهر را متحول بکند / به جایی رسیدیم که دیگر بحث زباله ها ، بحث روزانه ی ماست

*** موضوعات بسیار زیادی درشهرستان قائمشهر وجود دارد که بنظر من نعمت و ظرفیتی برای همه هست و عدم برنامه ریزی ما باعث شده که به چالش تبدیل بشود . مثلا در حوزه صادرات مرکبات هر چقدر جلسه گذاشتیم دیدیم اصلا امکان پذیر نیست. چرا؟ چون هیچ زیرساختی را فراهم نکردیم. اصلا ما در بسته بندی و سورتینگ و در ماشین هایی که میتوانند ترانزیت بکنند هیچ برنامه ریزی نکردیم.

*** امروز بیاییم به داشته هایمان نگاه کنیم.داشته هارا کنار همدیگر بگذاریم و جلوتر برویم.الان در آمل مرکز تجاری برنج کلید خورده و مجوز آن گرفته شده است. مرکز تجاری مرکبات در قائم شهر نیاز به سهامدار دارد. سهامداران چه کسانی میتوانند باشند؟ ما 300 واحد سورتینگ داریم در شهرستان قائمشهر که رها شده اند. هیچ جای استان مازندران و کشور مثل قائمشهر در خرید و فروش مرکبات و وجود دلال های توانمند نیست. دولت میخواهد ذخیره سازی کند مرکزش را در قائمشهر قرار می دهد. بخش اعظمی از ذخیره سازی را از بچه های قائمشهر میگیرد بخاطر اینکه در سراسر استان مازندران اینها هستند که خریدو فروش انجام میدهند. پس باغ های مرکبات در قائم شهر می تواند یک ظرفیت خوب برای توسعه باشد. البته ما (اصناف) این بحث را داریم چه کسی متولی ساماندهی است؟ اتاق اصناف، صنعت و معدن و تجارت، مرکز بهداشت و جهاد کشاورزی برای ما فرقی نمی کند. اجتماع کنید و ضوابط تعیین کنید تا کارها پیش برود.

*** حضور تیم فوتبال نساجی در لیگ برتر میتواند شهر را متحول بکند . برای ما یک ظرفیت است . برای بازسازی استادیوم شهید وطنی ، شورای شهر و شهرداری اعلام امادگی کرده است . گفتیم اگر این اتفاق در این زمان کم نیافتد جواب مردم را نمیتوانیم بدهیم. آیا باز ما مقصر هستیم؟ گفتیم با تمام توان شهرداری خدمت شما ایستاده ایم . نگاه که میکنیم میبینیم که 5 نفر مشغول کار هستند. با این وضعیتی که هست چشم ما آب نمیخورد کار در زمان مناسب انجام بشود.

*** در مورد برند شهر ، نظر من این است که هرچیزی در جای خودش خوب است و میخواهم بگویم که قائمشهر شهر همه چیز هست. قائمشهر شهر ظرفیت هاست . بخاطر اینکه من امروز میبینم قائمشهر آنقدر ظرفیت های زیادی دارد که نمیتوانیم یک بعدی به آن‌نگاه کنیم.زمان جنگ، شهر شهداست. زمان کار، شهر مردان و زمان زلزله میبینید که قائمشهر بیشترین داوطلبین را در بحث امداد دارد. قائمشهر شهر همه چیز هست شهر ظرفیت است.

*** چند ظرفیت گردشگری به شما معرفی می کنم. ما رودخانه تلار را داریم با8 کیلومتر حاشیه. رودخانه تلار در حریم شهر قرار گرفته است و طبق مصوبه مجلس حریم شهر ها باید به شهرداری های آن شهر داده بشود. مصوبه مجلس است و چند بار خدمت مسئولین آب منطقه ای رسیدم گفتم که ما این فرصت را تبدیل به تهدید کردیم. بخاطر اینکه شبها در آنجا فاضلاب تخلیه میکنند. بوی تعفن و ورود آب به رودخانه در حالی که در پایین دست رودخانه، توت فرنگی و سایر چیزها پرورش می دهند باعث بیماری مردم می شود. چرا باید آن را به افراد غیر واگذار کنیم. به آقای فلانی 10ساله یا 15ساله واگذار کردیم وقتی اینها کاری نمیکنند چرا قرارداد را فسخ نمیکنید؟ من با مسئولین صحبت کردم. خواهش کردم همه درکنار همدیگر قرار بگیریم حاشیه 8کیلومتری رودخانه تلار را آزاد کنیم و به شهرداری واگذار کنیم.

*** با تمام بدهی که شهرداری دارد توانمندی کامل هم داریم که آن را به یک منطقه گردشگری بزرگ تبدیل بکنیم چون مصوبه هیات دولت هم هست. تبدیل 50کیلومتر حاشیه رودخونه تلار از گدوک تا دریا به بحث گردشگری مصوب دولت است. زیرساخت ها آماده است و مصوبه دولت داریم. مسئولین آب منطقه ای گفتند حتما اینکار را میکنیم. جلسه گذاشتیم آقای شهردار هم نامه فرستاد تقاضا کرد که این را به شهرداری واگذار کنند. امیدوارم که در کوتاه مدت اتفاق بیفتد و شهرداری هم بتواند فضایی مانند بوستان ملل ساری درست کند که هم شهروندان استفاده کنند هم 20میلیون مسافری که از شهر گذر می کنند. مطمئنم این فضا می تواند محلی برای اشتغال جوانان و حتی برای استراحت مسافرین بشود.

*** به جایی رسیدیم که دیگر بحث زباله ها ، بحث روزانه ی ماست. 3 اتفاق خوب در همین چند هفته اخیر افتاد. بحث فراخوان سرمایه گذار را به آقای شهردار مصوبه دادیم و تا چند روز آینده نتیجه ش مشخص میشود. مجوز تفکیک زباله از مبدا را دادیم که بتوانند با افراد قرارداد ببندند و فراخوان بدهند. بحث شیرآبه را مجوز دادیم. یک شرکت داخلی و ایرانی که بابلی هست با مبلغ خیلی پایین با حوضچه ها و موادی که خودش ثبت اختراع کرده و میتواند انجام بدهد مجوزش را گرفته است.

*** ما در استان مازندران میدان عرضه دام نداریم در صورتی که قائم شهر به دلیل دارا بودن دامداری های متعدد می تواند این مرکز را دایر کند. از آنجا شروع کردیم که چرا محلی برای عرضه دام نداریم.چندین محل انتخاب شد تا این کار انجام شود ولی به دلیل مشکلاتی که در اخذ مجوز از ادارات دولتی هست اصلا امکان پذیر نشد. در منطقه سید نظام من 20تا 30 خانه سراغ دارم که در پارکینگ خانه گوسفند نگه داری میشود و در خانه زندگی هم جریان دارد. باید کمی قانون را خم بکنند تا کاری انجام بشود. بسیاری از کسانی که روبروی اکبر جوجه گرگان به عنوان دلال ، خریدو فروش دام انجام می دهند قائمشهری هستند. بسیاری از چوبدارهای ما در منطقه ارطه هستند که بسیار توانمند در خریدو فروش گوسفند هستند. این ظرفیت را در نظر گرفتیم . نمیخواهیم پرورش دام بزنیم ما میخواهیم بورس تالار خریدو فروش دام بزنیم. با توجه به صحبت هایی که با مسئولین آب منطقه ای داشتیم رضایتمندیشان را اعلام کردند که 8کیلومتر را به ما بدهند ما صددرصد یک جانمایی خوبی برای میدان دام خواهیم داشت که این یک ظرفیت بزرگ برای قائمشهر خواهد شد.

*** ظرفیت دیگر شهرستان قائمشهر تولیدات کشاورزی زیاد آن است. متاسفانه مدل مجوز ها همه بزرگ هست و کسی هم نیامده آنها را خرد کند. شما وقتی به گلاب قمصر کاشان مراجعه میکنید میبینید که آنها مجوز کارخانه را خرد کردند وآوردند در خانه ای که بتوانی با طریقه سنتی و بهداشتی گلاب بگیرید. اینجا شکر ریکنده را داریم که در کشور جابه جا میشود میتواند شکر بسیاری از قنادی‌های کشور را تامین بکند فقط بخاطر اینکه این قوانین وجود ندارد که ما بتوانیم بسته بندی کنیم یا به قند تبدیل کنیم.در نتیجه از تولید خارج شده خوابیده است. درحالی که منطقه ظرفیت گسترش این کار را دارد و میتواند افراد بسیار زیادی را مشغول به کار کند. مثل این نمونه ما انار ترش داریم… بسیاری دیگر از این موارد داریم در شهرستان قائمشهر.

*** در بحث گردشگری امامزاده های بسیاری داریم . ما سمنا دشت را اینجا داریم. سمنا دشت برای ما یک چالش است درحالیکه میتواند برای ما یک فرصت و یک نعمت باشد. میتوان یک طرح کاوشگری بین المللی گذاشت. کاوشگران بین المللی میگویند یک حلقه مفقوده تاریخ در اینجا وجود دارد. چرا طرح کاوش گذاشته نمیشود؟ اگر کاوشگر بیاید شهر توریستی میشود . باید گردشگران بیایند. هتل درست کنیم و… . متاسفانه باز هم میگویم ظرفیت داریم ولی فکر مدیریتی وجود ندارد که این موارد را کنار همدیگر بگذارد و یک نتیجه خوبی از آن بگیرد.

http://ghaemshahr.ir/images/00janba/60/photo_2017-09-25_08-51-16.jpg

»»»»» در بحث فروش کارخانه نساجی ، دولت تدبیر و امید در حق مردم قائم شهر کم لطفی کرد / ما نمیتوانیم دستفروشان را نادیده بگیریم

*** دولت تدبیرو امید در قائمشهر 2 بار بیشترین رای را آورد و ما انتظار داشتیم در بحث کارخانه نساجی شماره یک حداقل به ما زیان وارد نمیکردند . 3 بار نساجی قائمشهر را به مزایده گذاشتند ادارت دولتی، نهادها و موسسات آمدند بدهی آن را به ریال قبول نکردند. آقایان چطور آنرا با مبلغ 48 میلیارد تومان به قائم شهر فروختید؟ نفر بعدی بعد از شهرداری در مزایده وجود نداشت حتی کسی حاضر نبود با صفر تومن کارخانه را بخرد پس چرا 48 میلیارد!؟ این عدد از کجا آمد؟ چرا به 5 میلیارد ندادید؟ چرا مثل سری های قبل که میگفتید فقط بدهی هایش را پرداخت کنید اینکار را با ما نکردید؟ چند بند برای ما گذاشتید؟ کارخانه را باید داشته باشید نیروی آن را باید افزایش بدهید باید ببرید در شهرک صنعتی آنجا دوباره کارخانه مجدد بگیرید بسازید . حتی 1 درصد سهام را اگر بخواهید تغییر بدهید باید از دولت اجازه بگیرید. دولت چرا با ما اینکار راکردید؟ از نمایندگان می خواهم که این موضوع بد را به رئیس جمهور انتقال دهند. باید ایرادات و تصمیمات بدی که در گذشته گرفته شده را درست کنیم. من به دوستان گفتم 1 هفته شورا را تعطیل کنیم و برویم به نهاد ریاست جمهوری بگوییم که تصمیم بگیرد چون دولت این بلا را به سر ما آورد.

*** بخاطر همین کارخانه نساجی ، اداره مالیات استخر خیابان تهران را توقیف کرده است. حساب های شهرداری را بسته است. حسابهای نساجی را بسته است. خواستیم 2میلیارد وام بگیریم با اینکه خود دولت به ما فروخته به ما گفتند شما مجاز نیستید وام بگیرید. چرا مجاز نیستیم وام بگیریم؟ میگویند شما نباید بیشتر از 40درصد سهام را داشته باشید. 92.5 درصد دادند.ولی موقعی که میخواهند وام بدهند میگویند شما مجاز نیستید بیشتر از 40 درصد داشته باشید. اگه ما (شهرداری) مجاز نبودیم و اهلیت نداشتیم چرا به ما فروختید؟

*** دولت به مردم قائم شهر کم لطفی کرده است و مردم خبر ندارند. باید اطلاع رسانی شود تا دولت بیاید این کلاهی را که سر مردم قائمشهر گذاشته را خودش مدیریت کند. چون طوری که من میدانم هیچ مشتری برای فروش کارخانه نساجی شماره یک نداشت و کل بدهی هم را انداخت گردن شهرداری و چک هم گرفته است. یعنی الان اگر شهرداری عقب بکشد باز چک ها در گرو است. با اینکه شهرداری مالک نساجی هست نگرانیم چون میدانیم که با حدود 100میلیارد بدهی که شهرداری دارد به این زودی نمیتواند تحولی در نساجی ایجاد کند ولی ما میگوییم اگر این سه چهار رقم بلایی که سر ما آوردند را حذف کنند ما به راحتی خودمان میتوانیم به امور رسیدگی کنیم.

*** موضوع دیگر در مورد شهر قائم شهر بحث ساماندهی دست فروشان و بازارهای هفتگی است. ما نمیتوانیم دستفروشان را نادیده بگیریم. بر اساس آمار مرکز پژوهش انجمن جامعه شناسی ایران ۷۶ درصد از این دستفروش ها سرپرست خانواده هستند. 90 درصد آنها هیچ شغل دیگه ای ندارند.۳۳ درصد آنها در اثر تعدیل نیرو مجبور به دستفروشی شدند. 78 درصد آنها شغلی پیدا نکردند و دستفروش شدند. 94 درصد از آنها خواهان این هستند که دستفروشی ساماندهی بشود و ۵۰ درصد اینها هیچ بیمه ای ندارند. ما نمی توانیم قشر بزرگ دست فروشان را در نظر نگیریم. دولت باید برای آنها برنامه ریزی کند. خیلی از کشورها از دست فروشی به عنوان بازار گردشگری و توریستی خود استفاده کردند. میشود به فرصت تبدیل شوند. ولی کسی برای آنها فکری نکرده است. البته در این بین و به دلیل عدم ساماندهی ، مغازه داران اذیت می شوند زیرا با وجود هزینه اجاره ، مالیات و … می بینند دستفروش جلوی مغازه آنها فروش دارد. اینجا حق با مغازه دار است. باید دستفروش را از محل فروش مغازه دار دور کنیم. چون تا امروز نگاه مناسبی به دستفروش نداشتیم تصمیم گرفتیم آنها را فقط جمع کنیم ولی نگفتیم این قشر را ساماندهی کنیم.

*** همیشه از نمایشگاههای بین المللی به عنوان یک ظرفیت در شهرهای مختلف یاد می شود. نمایشگاه بین المللی تعریفی دارد که در هر استان باید یک شهر نمایشگاه بین المللی داشته باشد و نمایشگاه بین المللی باید ظرفیتی باشد که اصناف آن شهرستان و استان را به سمت توسعه پیش ببرد. اینکه نمایشگاه بین المللی در قائمشهر است در واقع یک فرصت برای ما است و مایه افتخار است . ما همیشه به همین نمایشگاه بین المللی بالیدیم که اگر جایگاه خود را داشته باشد و در واقع همان نمایشگاه باشد نه فروشگاه عالی است . در سال چند بار نمایشگاه مبل دایر میشود . ما در حدود ۹۰ جواز کسب مبل فروشی داریم. بدون احتساب کارگاه تولیدی و … اگر قرار باشد سالی ده بار فروشگاه مبل برگزار شود و مبل فروشان بازار نتوانند بار خود را بفروشند باید چکاری انجام دهند؟ تعریف نمایشگاه این است که آخرین دستاوردها و آخرین تکنولوژیهایی که در دنیا بروز است را گرداوری کنیم .

*** موضوع دیگری که بسیار مهم است و مایلم به آن پرداخته شود بحث سرویس مدارس و روپوش مدارس است. سالیان سال اولیای دانش آموزان در این امر دغدغه دارند. چرا باید از سرویس مدارس استفاده کنیم در حالی که پیشترها اصلا اینطور نبود؟ خانواده ها از نبود امنیت در خیابان برای فرزندانشان دغدغه دارند. نبود پیاده روی مناسب، خط عابر پیاده، چراغ راهنمایی و رانندگی و علائم رانندگی! امروز خانواده ها مسیر ۲۰۰ یا ۳۰۰ متری را هم ریسک نمی کنند بچه به تنهایی رفت و آمد کند. چند شرکت را در این امر وارد کردند و شرکت باید ماهیانه مبلغی از راننده بگیرد تا نظارت کند در صورتیکه 1400 تاکسی زرد در این شهر داریم که همه شناخته شده و نظارت شده هستند. اماکن و نیروی انتظامی همه ی رانندگان تاکسی ها را شناسایی می کنند و همگی دفترچه دارند. ما اتحادیه تاکسی تلفنی قائمشهر را داریم. موسسه اتومبیل کرایه قائمشهر راداریم . ۳۵۰۰ تاکسی با مجوز اماکن و دفترچه کار در این مراکز مشغول بکارند. چه نیازی هست ما چند شرکت را رابط قرار بدهیم و بگوییم شما نظارت کنید. خانواده ها از هزینه های سنگین سرویس مدارس ناراضی هستند. از ۱۴۰۰ دستگاه تاکسی شاید ۵۰۰ یا ۶۰۰ دستگاه در سرویس مدارس شرکت می کنند. اگر ما نیاز به خودروی بیشتری داریم و ۳ یا ۴ هزار خودروی ضروری میخواهیم چرا از تاکسی تلفنی که بازارشان خراب شده است استفاده نکنیم!؟

*** در بحث روپوش مدارس ، پارچه ای که برای روپوش استفاده میشود نهایتا با تمام متعلقاتش پانزده تا بیست هزار تومان می شود چرا ۸۰ هزارتومان فروخته میشود؟ چرا فقط به چند تولیدی سفارش میدهند . اگر قرار است بخشی به آموزش و پرورش و بخشی به مدارس کمک شود این کار اشتباه است. چرا با این کار هزینه اداره مدارس را روی دوش خانواده ها می اندازید؟ امروز ۸۰ هزارتومان کمترین هزینه یک روپوش است ، روپوشی که قیمت واقعی اش به 20 هزار تومان نمی رسد . اینکار را می کنند تا در نهایت دویست هزار تومان به مدرسه یا آموزش و پرورش برسد که این فرایند خوب نیست و باید بررسی های لازم صورت بگیرد .

*** در پایان تقدیر و تشکر میکنم از فرصتی که در اختیارم گذاشتید. در بیست سالی که در اتاق اصناف با مردم در ارتباط بودم و این مدت که در شورای شهر هستم و این افتخار را پیدا کردم به عنوان یک عضو کوچک شورا خدمت کنم دریافتم که انجام کارها خیلی سخت نیست. این شهر مزین شده به نام مبارک امام زمان و برکت خود را از او می گیرد. ما کمبودی از بابت ظرفیت و منابع نداریم . شاید باید از مسئولین خواهش کرد تا در کنار هم باشند و تصمیم بگیرند. از گروه خبری تکرار و پایگاه اطلاع رسانی مازنی خبرکه در این شهرستان حضور فعال دارد انتظار می رود تا با نقد شفاف و بدون تعارف به حل مشکلات شهرستان کمک کند.

 

 

استفاده از این مطلب فقط با ذکر «مازنی خبر» به عنوان منبع مجاز است

  1. ناشناس گفت:

    درود بر اقای میرزائی که با صراحت گفتار حقاقیق رو با مردم در میان گذاشتند

  2. شهروند گفت:

    مرد شجاع شورای شهر مدافع حقوق مردم

  3. مسعود گفت:

    چرا باید پول مردم این شهر برای کارخانه ای هزینه بشه که هیچ درآمدزائی نداره
    اگر قراره کارگران بیکار نشه این کارگران رو برید تو شهرداری مشغول کار کنید حداقل از زمین کارخونه استفاده کنید

  4. رضا مرادی گفت:

    یکی از سالم ترین مسئولینی که دیدم اقای میرزائی هستند