کد خبر: 9408تاریخ انتشار : ۹:۴۰:۴۹ - دوشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸

بازی‌های کثیف رسانه‌ای و تخریب وزیر راه و شهرسازی! / همه چیز ریشه در باج‌خواهی دارد!

یادداشت / میثم کاوه (فعال رسانه ای): همواره وقتی دولت ها به انتهای کار ۸ ساله خودشان نزدیک شده اند ، بعضی از رسانه های همسو با آن دولت ها ، به یکباره با تغییر موضع ، بر علیه بعضی مسئولین و وزرا شروع به انتقاد و تخریب می کنند. موضوعی که اگر آنرا آسیب […]

بازی‌های کثیف رسانه‌ای و تخریب وزیر راه و شهرسازی! / همه چیز ریشه در باج‌خواهی دارد!

یادداشت / میثم کاوه (فعال رسانه ای): همواره وقتی دولت ها به انتهای کار ۸ ساله خودشان نزدیک شده اند ، بعضی از رسانه های همسو با آن دولت ها ، به یکباره با تغییر موضع ، بر علیه بعضی مسئولین و وزرا شروع به انتقاد و تخریب می کنند. موضوعی که اگر آنرا آسیب شناسی و ریشه یابی کنیم به واژه ای خواهیم رسید به نام «باج خواهی»!

در اواخر دولت سید محمد خاتمی بعضی از رسانه هایی که تا چند وقت قبلش از وزرا تمام قد دفاع می کردند به یک باره به انتقاد جدی از بعضی وزرا مثل علی عبدالله زاده ، حبیب الله بیطرف ، سید احمد معتمدی و حتی مرتضی حاجی پرداختند. وزرائی که در مجموعه خودشان دست بعضی رسانه های مکتوب آن زمان را از اموال دولتی کوتاه کرده بودند ولی مورد حمله بی رحمانه همان نشریات قرار می گرفتند.

در اواخر دولت محمود احمدی نژاد هم همین حالت اتفاق افتاد و بعضی رسانه های اصولگرا که حامی سفت و سخت سیاست های رئیس جمهور وقت بودند، به تخریب وزرائی چون محمد عباسی و سید محمد حسینی پرداختند که برای مردم و مخاطبانشان جای سوال داشت! رسانه هائی که یا نتوانسته بودند افراد مدنظر خود را در وزارتخانه های مربوطه به صندلی مدیریت بنشانند و یا منابع مالی آنها در وزارتخانه های مربوطه به خطر افتاده بود.

در این یادداشت فرصت آن نیست که بگوئیم چرا رسانه ها در دهه های گذشته به این سمت رفتند ولی این داستان تلخ در دولت حسن روحانی نیز در حال تکرار شدن است.

به این موضوع اشاره کردم تا به بحث تخریب محمد اسلامی وزیر موفق راه و شهرسازی دولت دوازدهم توسط بعضی نشریات و کانال های تلگرامی برسیم که در پایتخت مدیریت می شوند. کانال هائی که بعضاً نام اصلاحات و اصلاح طلبی را هم یدک می کشند و نشریاتی که ادعای حمایت از دولت را دارند.

یادمان نرود در برابر تمام انتقادهای سازنده ای که حق هر رسانه چه مکتوب چه مجازی است (نه تخریب) ؛ هر مدیر یا وزیری هم این حق را دارد که معاونین و مدیران سازمان های زیر مجموعه خودش را انتخاب و با آنها به اهداف ترسیم شده ی دولت برسد.

تخریب محمد اسلامی در روزهای اخیر با بهانه انتصاب شهردار سابق ساری به عنوان معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی وزارتخانه ، ریشه در نقد سازنده ندارد بلکه ریشه در موضوعی دارد که در ابتدای یادداشت به آن اشاره کردم.

اسلامی چه در همین مدتی که مسئولیت یکی از مهمترین وزارتخانه های دولت را بر عهده گرفته و چه در زمانی که استاندار مازندران بود ، ثابت کرده است به دور از مسائل جناحی و سیاسی و با انتخاب مدیران زیرمجموعه با ملاک قرار دادن اصل شایسته سالاری ، به فعالیت می پردازد و به هیچ وجه خود را درگیر جناح بازی های رایج در کشور نمی کند و البته برای این کارش هزینه هم می دهد که همان تخریب شدن غیرمنصفانه از سوی بعضی رسانه های باجگیرِ سیاسی است.

موضوعی که اگر تمام وزرای دولت های مختلف به آن تاکید می داشتند ، اکنون وضعیت کشور بهتر از آن چیزی که هست می شد.

در هرصورت ، نگاهی جامع به عملکرد وزارت راه و شهرسازی در اتفاقات سیل اخیر و مدیریت هوشمندانه در مسائل مختلف نشان می دهد ، اسلامی جزء وزرای موفق دولت دوم حسن روحانی است آن هم در شرایطی که کشور با مشکلات اقتصادی و تحریم های مختلفی رو به رو شده است لذا به جای تخریب باید قدر چنین مسئولینی را دانست.