تأملی در باب «مدیریت نمایشی» بعضی مسئولین مازندران
به قلم : میثم کاوه / فعال رسانهای
در یکی دو سال اخیر، مشاهده میشود که برخی از مسئولین در استان مازندران، به جای تمرکز بر حل چالشهای ساختاری و توسعه پایدار، مسیر «مدیریت رسانهای» را برگزیدهاند. این رویکرد که در آن هر قدم، از بازدید خیابان گرفته تا جلسات اداری، با هدف تولید محتوا برای فضای مجازی انجام میشود، پیامدهای منفی عمیقی در پی دارد.
نخستین خطر، «سطحینگری در تصمیمگیری» است. وقتی مدیر به دنبال واکنشهای سریعِ لایک و کامنت در صفحات مجازی باشد، تصمیمات او از اصلاحات زیربنایی به سمت اقدامات نمایشی و زودگذر متمایل میشود.
دوم، ایجاد «فریب عمومی» است. نمایشِ مداومِ فعالیتهای ظاهری، باعث میشود واقعیتهای تلخ و مشکلات حلنشده زیر لایهای از ویدئوهای جذاب پنهان بماند. این امر موجب میشود که نظارت مردمی بر عملکرد واقعی، جای خود را به نظارت بر «کیفیت تولید محتوای مدیر» بدهد.
سوم، این رفتار منجر به «تضعیف اقتدار اداری» نیز میشود؛ مدیرانی که خود را در نقش «بلاگر» میبینند، از هیبت و جدیت لازم برای اجرای قوانین سختگیرانه و برخورد با تخلفات را از دست میدهند. در نهایت، این تمرکز بر «میکروفُن و دوربین» به جای «نقشه راه و پیشرفت»، سرمایههای زمانی و ذهنی یک شهرستان و حتی استان را هدر داده و اعتماد عمومی را به نهادهای اجرایی، به شدت کاهش میدهد.
مدیریت، در واقع هنرِ حل مسئله است، نه هنرِ ساختنِ کلیپهای کوتاه برای جلب توجه در فضای مجازی...!
پیشنهاد میدهیم بعضی مسئولین در استان، به جای چسباندن میکروفُن به لباس خود در تمامی بازدیدها و جلسات، با الگو قرار دادن دکتر یونسی استاندار مازندران بر روی پیشرفت پروژهها و افزایش رضایتمندی مردم تمرکز کنند و کار اطلاعرسانی را به اهالی رسانه و خبر بسپارند.